Stel je Amsterdam voor als een atelier in de open lucht. Alle gevels en muren zijn schildersdoeken die wachten op invulling. Wat doen we met al die doeken? Verdelen we ze onder verschillende kunstenaars? Hoelang mogen werken blijven staan? En als er klachten komen uit de buurt, wie bepaalt wat mag blijven en wat wordt weggehaald?
STAD ALS CANVAS? In gesprek over murals, streetart en graffiti in Amsterdam gaat precies over dit soort vragen. De stad is geen statisch museum, maar een dynamische tentoonstellingsruimte waar steeds andere makers het woord kunnen nemen. Een palimpsest waarin generaties elkaar vinden. Soms vraagt een muur om stilte en ademruimte, terwijl een andere keer deze juist vraagt om een kleurrijke ode aan de buurt. Het is aan de stad om duidelijke spelregels te omarmen die kwaliteit garanderen en tegelijk grootmoedig ruimte laten voor experiment.
Dit adviesrapport doet aanbevelingen die richting geven zonder de verbeelding te temmen. Het beschrijft hoe we samen (kunstenaars, bewoners, opdrachtgevers, vastgoedeigenaren en gemeente) de kwaliteit borgen, zodat gedeeld eigenaarschap en vrije ruimte samengaan met heldere afspreken over proces. Met aandacht voor toegankelijkheid en context, voor cultureel erfgoed en voor eigenaarschap, voor het recht op tijdelijk én het recht op terugkeer naar het originele straatbeeld.
Wij nodigen u van harte uit dit rapport te lezen als een uitnodiging tot meedoen. Zie de stad als een gedeelde studio: een plek waar professional en autodidact, buurt en bezoeker, jong en oud, allemaal een rol hebben. Laten we een blanco canvas niet vrezen, maar erkennen als belofte. Want op een goed voorbereid canvas kan veel ontstaan.
Claudia Linders, voorzitter
Ted Fenton, secretaris
